از شِبه سهراب ها*

به نام خدا


آن موقع پدرجان پنج شش سالش بود. می گوید به همراه عموجانم که فقط یک سال بزرگتر از باباجان هست، رفته بودند جلوی گاری تخم مرغ رنگی فروشی! باباجان می گوید آن روزها تخم مرغ رنگی ها را روی گاری می فروختند و بچه ها هم عاشق تخم مرغ رنگی بودند. و گاهی با تخم مرغ رنگی هاشان باهم مسابقه می دادند.

پدرجان و عموجان پولی برای خرید تخم مرغ رنگی نداشتند، می روند جلوی گاری و وقتی سر عمو تخم مرغ رنگی فروش شلوغ می شود، باباجان یک دانه برمیدارد و می گذارد توی جیبش! با عموجان برمی گردند و سر آن یک تخم مرغ دعوایشان می شود که چه کسی آن را بردارد. آخرسر تصمیم می گیرند، دوباره بروند و یکی هم عموجان بردارد. این بار یک خانمی، عموجان را حین این کار می بیند و به عمو تخم مرغی خبر می دهد. او هم می آید و جیب هایشان را می گردد و تخم مرغ ها را می گیرد. باباجان هم درحالی که نمی خواهد تخم مرغ را پس بدهد با اصرار می گوید که من این تخم مرغ را حالا برنداشتم که دفعه قبلی برداشتم!


*من و سهراب چقدر مثل همیم!



۱۲:۰۴

بادیگاردِ راستگو؟!

به نام خدا


دیروز عصر، مادرجان می خواستند بروند مجلس عزای یکی از درگذشتگان. پدرجان گفتند: چون جمعه هست، کوچه ها و خیابونا خلوته، تنها نرو، با حورا برو!

منظور پدرجان این نبود که خیابان ها خلوت است و حوصله ات سر می رود، پس با حورا برو، باهم حرف بزنید که تنهایی حوصله ات سر نرود. منظور باباجان این بود که خلوت است و ممکن است کسی مزاحم بشود، پس تنها نرو! (برخلاف مادرجان و خواهرم، تا جایی که یاد می آید فوبیای مزاحم خیابانی نداشتم!)

حالا فرض کنید یک آدم مریضی هم پیدا شود که بخواهد مزاحمت ایجاد کند، وجود من چه منفعتی دارد؟!

1. من دفاع شخصی بلدم؟

2. کمربند مشکی دارم؟

3. کمربند قهوه ای؟

4. یا نکند علامت حاکم بزرگ میتی کومان را دارم که همه زانو بزنند؟

به هرحال، پدر را اطاعت گفته و راهی شدیم. مرحوم موردنظر ربط چندانی به من نداشت و حضورم در مجلس، به نظرم زیادی بی ربط بود! به مادرجان گفتم که داخل نمی آیم و کنار کفشداری منتظر می مانم تا فاتحه ای بخواند و برگردد. او هم گفت: "باشه." البته این باشد به معنای "تا آخر مجلس می مانم" بود!

کنار کفشداری با دختردایی ایستاده بودیم و نظاره گر آدم هایی بودیم که می آمدند و می رفتند. در این بین تعدادی از اعضای خانواده های معزا برای بدرقه بعضی مهمان ها تا دم کفشداری می آمدند. و وقتی مرا می دیدند بعد از سلام و احوالپرسی، بابت قدم رنجه نمودنم و شریک شدن در غمشان بسیار تشکر می کردند. و یکیشان هم بابت حضورم بسیار ابراز خوشحالی و خرسندی کرد!

به نظرتان جایز بود که صادقانه علت حضورم را همراهی مادرم، مطرح می کردم؟!


ببینید:قصه گو قصه بگو:)

۱۳:۲۱

گاهی به پایانش فکرکنیم(1 )

انّا لله


1. تا به حال در هیچ تشییع جنازه ای به طور رسمی شرکت نکرده ام. اما حدود یک ماه پیش وقتی جنازه ای تنها با یک کفن در چند قدمی ام بود، خود را ملزم کردم که به تماشای تشییع اش بایستم!


2. بعد از سفری که اخیرا داشتیم، اغلب شب ها وقتی چشم هایم را برای خواب می بستم، فکر مرگ و اینکه یک روزی بالاخره اینجا نخواهم بود توی سرم می چرخید. نه اینکه خودم بخواهم "حاسِبوا قبل ان تُحاسَبوا" کرده باشم. این فکر خودش می آمد و توی سرم می نشست. راستش را بخواهید نه بدم می آمد و نه ناراحت بودم. تنها ناراحتیم از این بود که این فکر هر شبه، تاثیر چندانی روی زندگی هر روزه ام نداشت! آخر می دانید! زندگی با وجود باور خط پایانی برای زندگی دنیایی شیرین است! زندگی به همان اندازه جریان دارد که مرگ هم یا برعکس! و یا به قول معروف"زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ".

قدر لحظات را وقتی می دانیم، که باور کنیم این لحظه ها روزی به آخر خواهند رسید و خوش به حال اویی که از این لحظه ها برای رسیدن به یک پایان خوب و یا به قول بزرگان برای آغاز یک سفر خوب استفاده کند.


3.و رسیدیم به یک هفته اخیری که خبر فوت سه نفر از آشنایان را شنیدیم!


اگر عمری بود در ادامه در مورد یک سری از آداب و سنت های بعد از مرگ که توسط نزدیکان آن مرحوم/مرحومه صورت می گیرد، خواهم نوشت.


*لحظه های خوبی بسازیم:)

۲۲:۲۲

این دست تهی لبریز دعاست


=>ختم حدیث شریف کسا

۲۱:۵۶

بنده چشم خوش آن یارم

یاحق


عسل بی ادا سر سفره ام نشست

و من بی هوا دل بسته اش شده ام.


یک عاشقانه آرام-نادر ابراهیمی



شاید چند سال دیگر، دوباره بخوانمش! مثلا چندسالِ نزدیکِ دیگر توی اتوبوس. یا شاید چندسالِ دورِ دیگر، قبل از آنکه به کسی هدیه بدهمش!



۱۳:۰۱

آینده روشن!

به نام خدا


گفت: ان شاالله تو هم موفق بشی، خانم مهندس بشی، اصلا دکتری بگیری. یکی رو خواستیم دانشگاه ثبت نام کنیم برامون پارتی بازی کنی!!


نهایت تصوری که از یک آینده موفق برای من دارد، همین است!!

۱۸:۵۶

جوانی شمع ره کردم!

به نام خدا


اغلب وقتی ما را باهم می بینند، بعضی با یک لبخند کوچک و بعضی با قیافه متعجب می پرسند: دوقلویید؟!

و ما با اینکه اوایل تعجب می کردیم، ولی حالا عادت کرده ایم و با لبخند جواب می دهیم: نه چهارسال اختلاف سنی داریم!

و بعد از اینکه فرد مقابلمان بابت شنیدن چهارسال اختلاف سنی شگفت زده شده، در حالی که قیافه جفتمان را از نظر می گذراند به من اشاره میکند و می گوید: تو بزرگتری؟!

و جواب می دهد: نه من بزرگترم!

و هر دویمان یک لبخند دیگر ضمیمه این مکالمه تکراری می کنیم!

چند وقت پیش که این ماجرای تکراری را برای پدرجان تعریف می کرد، و می گفت که اغلب فکر میکنند جوانتر و کم سن و سال تر از من هست! از آنجایی که ایرانی جماعت، تهدیدها را به فرصت تبدیل می کند، بنده خاطرنشان کردم که این سوء تفاهم به علت عاقلانه تر رفتار کردن اینجانب است که اغلب مرا بزرگتر از او می دانند!


۱۳:۱۹

مسافر و بلاگر کوچک،حورا، پس از روزها به شهر خود باز می گردد! چه برایمان آورده ای حورا؟؟

به نام خدای جان

سخن اول: سلام!

سخن دوم: دلتنگ بیان بودم!

سخن سوم: تا یه جایی میشه بدون اینترنت دووم آورد!

سخن چهارم: گفتم که دلتنگ بودم!

سخن پنجم: خیلی خوش گذشت!!

سخن ششم: چند روزی هست از سفر برگشتیم ولی سر سیستم خلوت نمیشد که من بیام اینجا!

سخن هفتم: با عرض معذرت بابت تاخیر در جواب دادن نظرات متن قبلی!

سخن هشتم: تابستون خوبی بسازید.


*من خنده زنم بر دل، دل خنده زند برمن

اینجاست که می خندد، دیوانه به دیوانه*



۱۳:۴۷

کوله بارم بر دوش، سفری باید رفت

به نام حضرت دوست


یه زمانی بود که اگر به کسی می گفتم التماس دعا، به زبان می گفتم و شاید فقط پنجاه درصد التماسم از ته دل بود! دوست داشتم خودم، خودم رو دعا کنم. خودم، خدا رو صدا بزنم. حاجتم رو، خودم از خدا بخوام! فکر میکردم اگر به کسی بگم دعام کن، یعنی یه واسطه قرار دادم بین خودم و خدا. که این واسطه برای من، معنی فاصله رو میداد! دوست نداشتم این فاصله بین خودم و خدا رو!

حتی دعای توسل هم نمی خوندم! حرفم سر اعتقاد نبود! حرفم سر واسطه بود و فاصله ای که می ساخت! با خودم می گفتم هرچقدر هم که روسیاه باشم و شرمنده، ترجیح میدم بازم به خدا التماس کنم بدون واسطه! که من به خدا روانداختن رو بیشتر از روانداختن به بنده اش دوست دارم!

ولی یه روز که حال دلم  روبراه نبود، که هر کاری کردم روبراه نشد، از سر بی چارگی نفهمیدم چی شد که دعای توسل رو جلوم باز کردم و خوندم. نه اینکه فکر کنید کلید اسراری شد یا معجزه شد! نه! ولی آدم بی چاره به هر ریسمونی چنگ میزنه، که این ریسمون هر ریسمونی نبود وقتی "اللهم" اولین کلمه اش بود!

دعا رو خوندم حتی با وجود فکر ها و حس های عجیب و غریبی که به این دعا داشتم! خوندم...و حال دلم روبراه شد!

میگن آدما وقتی به یه درمانی از ته دل اعتقاد داشته باشند، اون درمان زودتر جواب میده براشون! ولی برای منی که شاید اعتقادی به این درمان نداشتم، عجیب زود جواب داد!

گذشت تا رسیدم به روزهایی که استجابت دعاهای کسی رو دیدم و به خدا گفتم: حسودیم میشه وقتی می بینم صداشو می شنوی و دلم می خواد بهش بگم ازت بخواد که منو هم بشنوی!

گذشت تا رسیدم به روزهایی که دیدم گره های زندگیم، دونه دونه با دعاهای بقیه دارن باز میشن! وقتی میگم "گره"، فکر نکنید به مشکلات بزرگ و عجیب و غریب، که من به قد زندگی خودم، گره دارم. مثل همه! گره زندگی من برای یکی اونقدری ریز هست که گره محسوب نشه و شاید برای یکی اونقدری بزرگ به نظر بیاد که سنگ بشه وسط جاده زندگیش! ولی برای من قد گره بودند. که با دعای بقیه باز می شدند و من وسط اون حال خوب که به خدا میگفتم: شکرت که داری گره هامو باز میکنی. ته دلم می سوخت که به خاطر دعای فلانی و بهمانی... و خدا دعای منو هم شنید..و می شنوه!

می دونم که خدا صدامو می شنوه! استجابتم می کنه! ولی این روزها، عجیب دنبال دعای همه بنده هایی هستم که صداش می کنند. دوست دارم التماسشون کنم که وسط صدازدن هاشون، یه یادی هم از من بکنند!....التماس دعا.



**اگر خدا بخواد، عازم سفری هستیم و مدت زمانش رو نمیدونم. اگر حرفی زدم و یا کامنتی برای کسی نوشتم که باعث ناراحتیتون شده حلالم کنید. که مطمئن باشید هرگز قصد ناراحت کردن کسی رو نداشتم.

عیدتون مبارک باشه و اگر خدا قبول کنه دعاگوتون هستم و التماس دعا دارم ازتون!

۱۷:۳۵

یا اله العاصین

اللهم ارحم من لایرحمُهُ العباد و اقبل مَن لایقبله البلاد!


"خدایا رحم کن بر آنکه بندگانت بر او رحم نمی‌آورند و بپذیر آن را که هیچ سرزمینی نمی‌پذیردش! "


+چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی..

۱۴:۰۱

درانتظار اتفاقات خوب

به رسم محبت به نام خدا..

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
اتفاق در لغت به معنای حادثه وپیشامد است
و اتفاق خوب همان پیشامدی است که حالمان راخوب می کند

آدمی که منتظر است
هیچ نشانه خاصی ندارد!
فقط
باهرصدایی برمیگردد


"یک نفر
کاش همین لحظه
همین جا فی الفور
برسداز ره و
حال دل من خوب شود.."

امضا:منتظراتفاقات خوب!


در منوی بلاگ ببینید "یک صفحه نور"‌
Designed By Erfan Powered by Bayan